Mooie recensies voor Tika Six

Tika Six is het album dat ik samen met CarmenKata heb gemaakt. Ik mocht haar prachtige songs voorzien van arrangementen die ik grotendeels zelf heb gespeeld, en samen hebben we de CD geproduceerd. De CD is  uit en krijgt prachtige recensies. Dat wil ik toch niet achter houden, want ik ben er erg trots op. Hier staan er een tweetal. 

De Platomanio schrijft er over:

”Tika Six is sinds 2002 het eerste solowerkje van singer-songwriter Carmen van Haren. In de intimiteit van de huiskamer waar het opgenomen is komen haar sfeervolle songs goed tot hun recht. Breekbaar of fragiel klinken ze echter zeker niet en door de toevoeging van slide, accordeon en zelfs een zingende zaag ontstaat er zelfs een zeer overtuigend geluid bij de mooie composities. Vijf nummers slechts dit keer, maar er schijnt meer aan te komen. Een goede zaak. (JVr)”

En Theo Hakkert schrijft in dagblad Tubantia:

“Nadat de band dANSKLUp, verantwoordelijk voor de mooiste e.p. uit de Twentse popgeschiedenis (Merry-Making – catalogusnummer: Buurser Beat 001, jaar: 1996), uit elkaar was gegaan, maakte zangeres Carmen van Haren solo een cd. In My LivingRoom.
Voor haar nieuwe plaat Tika Six, opnieuw een e.p., met daarop geen zes maar vijf liedjes van in totaal 12.45 minuten, fungeerde opnieuw een woonkamer als studio. De woonkamer van  André Schoorlemmer, destijds al gitarist bij dANSKLUp. Hij speelt op deze cd behalve gitaren mandoline, percussie, orgel en hij verzorgde de samples. Carmen van Haren, die al snel na de band verder ging onder de naam Carmenkata, zingt, speelt gitaar en accordeon. In het sluitstuk ‘Peace now’ speelt Tessa Zoutendijk zaag en viool.
Zo klein als hier wordt gesuggereerd, zo klein is het ook. Hier wordt ingetogen, folky pop gemaakt, met hier en daar vervreemdende elementen. De warme stem van Carmenkata heeft een mooie mix van dreiging, wanhoop en ingehouden passie. Eén keer luisteren naar de openingsregels van de cd: ‘I wanna come home, but there is no home. There is no house, there is no way. I wanne be there where my people are. It seems too far, there is no home’ volstaat. Verre echo’s van Linda Thompson en Gillian Welch. Ze stuurde een kaartje. Carmenkata is klaar voor een album. Zeker weten, zé-ker weten. Dit is mooi.”